يك نفر هست كه از پنجره‌ها

باز آهسته مرا مي‌خواند

گرمي لهجه‌اي باراني او

تا ابد ياد دلم مي‌ماند

يك نفر هست كه چون چلچله‌ها

روز و شب شيفته‌ي پرواز است

پشت چشمش چمني از احساس

توي دستش سبدي آواز است

يك نفر هست كه از راهي دور

سبز و پيوسته مرا مي‌خواند

گاهگاهي ز خودم مي‌پرسم

از كجا نام مرا مي‌داند ... ؟؟